மாம்பழமும் மதிப்பெண்ணும்
ஒரு ஊரில் கவின், முகிலன் என்று இரண்டு நண்பர்கள் இருந்தார்கள். இருவரும் ஒரே வகுப்பில் படித்து வந்தனர். கவின் எப்போதுமே தேர்வில் முதல் மதிப்பெண் பெறுவான். முகிலன் எவ்வளவு முயன்றாலும் அவனால் சராசரி மதிப்பெண்களை மட்டுமே பெற முடிந்தது. இதனால் முகிலன் மிகவும் சோகமடைந்தான்.
ஒரு நாள் மாலை, இருவரும் ஒரு பெரிய மாந்தோப்பின் வழியாக நடந்து சென்று கொண்டிருந்தனர். அங்கு ஒரு மாமரத்தில் நிறைய பழுத்த மாம்பழங்கள் தொங்குவதைக் கண்டனர்.
கவின் கீழே கிடந்த ஒரு கல்லை எடுத்து, மரத்தில் இருந்த ஒரு மாம்பழத்தை நோக்கிக் குறிபார்த்து எறிந்தான். முதல் முறையிலேயே பழம் கீழே விழுந்தது. கவின் மகிழ்ச்சியோடு அதை எடுத்துக்கொண்டான்.
அடுத்து முகிலன் ஒரு பழத்தைக் குறிவைத்து கல்லை எறிந்தான். ஆனால், பழம் விழவில்லை. அவன் சோர்வடையாமல் அடுத்தடுத்து பல கற்களை எறிந்தான். ஐந்து, ஆறு முயற்சிகளுக்குப் பிறகு, ஒரு பெரிய மாம்பழம் கீழே விழுந்தது.
அப்போது அங்கு வந்த தோட்டத்துத் தாத்தா, முகிலனைப் பார்த்து சிரித்துக் கொண்டே சொன்னார், "தம்பி, உன் நண்பன் முதல் கல்லிலேயே பழத்தைப் பறித்துவிட்டான். ஆனால் நீ பலமுறை எறிய வேண்டியிருந்தது. அதற்காக உன் பழத்தின் சுவை குறைந்துவிடாது. அதுவும் அதே இனிப்பான மாம்பழம் தான்!"
இதைக்கேட்ட முகிலனுக்கு ஒரு புதிய புரிதல் ஏற்பட்டது.
அவன் தன் நண்பன் கவினிடம், "கவின், உனக்கு ஒரு பாடம் எளிதில் புரிந்துவிடலாம். எனக்கு அது புரிய சில நாட்கள் ஆகலாம். ஆனால், நான் விடாமல் முயற்சி செய்து படித்துப் புரிந்து கொண்டால், நானும் உன்னைப் போல நல்ல மதிப்பெண்களைப் பெற முடியும் என்று இப்போது உணர்ந்து கொண்டேன்" என்றான். அன்று முதல் முகிலன் மற்றவர்களோடு தன்னை ஒப்பிடாமல், தன் சொந்த முயற்சியில் கவனம் செலுத்திப் படித்துப் பெரிய வெற்றியாளனாக மாறினான்.
நீதி
- ஒப்பீடு வேண்டாம்: ஒவ்வொரு மாணவனின் கற்கும் திறனும், வேகமும் மாறுபடும். மற்றவர்களோடு உங்களை ஒப்பிட்டுச் சோர்வடையக் கூடாது.
- தனித்திறன்: தாமதமாகப் புரிந்தாலும், விடாமுயற்சியோடு படித்தால் எவராலும் சிறந்த இலக்கை அடைய முடியும்.
